|
شخصی | ||
|
آقای خامنه ای در روز بررسی عدم کفایت بنی صدر به عنوان اولین رئیس جمهور پس از بیان یک مقدمه وزمینه چینی لازم برای واردن شدن به بحث در ۱۳ عنوان دلائل خود را در خصوص عدم کفایت سیاسی بر می شمارد. در این تحلیل نیز ابتدا عناوین وچکیده مباحث و دلائل ایشان اورده می شود وسپس مواضع و عملکرد ۶ساله احمدی نژاد در تطبیق با دلائل مذکور مورد سنجش قرار می گیرد. رهبری درمقام استیضاح کننده ۱- بی حرمتی به قانون اساسی: رئیسجمهور صلاحیت و کفایت خود را باید در احترام به نهادهای قانونی ثابت کند. چرا که مشروعیت او مبتنی بر حرمت قانون اساسی است که آن نهادها بخشی از تحقق خارجی آن را تشکیل میدهند. آقای بنیصدر بارها به نهادهای قانونی بیحرمتی روا داشته و به این طریق پایه مشروعیت خود را سست کرده است… وقتی رئیسجمهور با بیحرمتی به این نهادهای قانونی خود را که جزئی از مجموعه دولت است از آن جدا میکند، در حقیقت قانون اساسی را که قاعدهی وجود خود اوست سست میکند که این حد اعلای بیکفایتی است. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد
رهبری درمقام استیضاح کننده ۲- تحقیر جمهوریت نظام: رئیسجمهور بالاترین مقامی است که حفظ حرمت نظام جمهوری اسلامی از او انتظار میرود. تحقیر جمهوری، تحقیر رئیسجمهوری است. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۳-کارشکنی در کار کسانی که نمی پسندد: آقای بنیصدر در مقابله با کسانی که وی آنها را دشمن خود فرض میکرد، از هیچ اقدامی کوتاهی نکرد و حتی از اینکه رویههای تخریبیاش، اساس جمهوری و استقلال کشور را خدشهدار میکند، پروایی نورزید… یکی از نقشههای آنان این بوده است که پس از روی کار آمدن دولتی که مجلس به آن رأی تمایل داده است، آقای بنیصدر او را نمیپسندد، با کارشکنیها و مخالفتخواهیها جلوی موفقیت او را بگیرند. بیآبرو و ساقط شود و با یک جدال سیاسی کارها را خود قبضه کند. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد: رهبری درمقام استیضاح کننده ۴- سیاست بازی: آقای بنیصدر در مقر ریاست جمهوری این روش را نقض کرد و سیاستبازی را جانشین حقیقتگرایی کرد. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۵- عدم صدق و راستگویی: یکی از اصول اخلاقی اسلام و مصداق بارز تقوا که جزء صلاحیتها و شرایط رئیسجمهور بهشمار آمده است، صداقت و راستگویی است. آقای بنیصدر این را نقض کرد و اساس کار خود را بر عدم صداقت در اظهار و در عمل نهاده است. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۶- عدم حفظ شأن کشور در خارج: رئیسجمهور باید حیثیت جمهوری را در خارج از کشور حفظ کند. تخلف از این کار قطعاً اگر خیانت نباشد، بیکفایتی سیاسی و اخلاقی و خیلی بیکفایتیهای دیگر است. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۷- نامه سرگشاده: آیا واقعاً میتوان تصور کرد که این رئیسجمهور یک کشور است که درباره کشور و نظام خود سخن میگوید؟… نامه سرگشاده آقای بنیصدر به امام که در آن همه این اتهامات تحقیرکننده جمهوری اسلامی به اضافه نسبت تلویحی خیلی از اشکالات به شخص امام گنجانده شده است، چگونه پخش شد؟ مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۸- انتخاب همکاران ناسالم: کمترین حد کفایت سیاسی آن است محدودهی مشاوران نزدیکتر و یاران و همکاران رئیسجمهور، از عناصر بدسابقه و بدنام و لااقل مشکوک و مورد سوءظن پاک باشند. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد: رهبری درمقام استیضاح کننده ۹- عدم حرف شنوی از رهبری: کفایت سیاسى رئیسجمهور در درک صحیح پایههاى رهبرى و حرکت در جهت رهنمودهاى آن، تجلى مىکند. آقاى بنىصدر نه تنها در این جهت حرکت نکرد، بلکه عملاً در مقابل رهبرى ایستاد و رهنمودهاى امام امت مبنى بر خط آرامش و جلوگیرى از تشنجآفرینى را آشکارا زیر پا نهاد. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد: رهبری درمقام استیضاح کننده ۱۰- توهین و مخالفت با مجلس: ایشان برخلاف صریح قانون اساسى که قوا را از یکدیگر منفک و مستقل مىشمارد و برخلاف اصول مردمگرائى معتقد بود که باید مجلس هماهنگ با رئیسجمهور باشد. این توهینى آشکار به مجلس و نمایندگان مردم بود که بارها از طرف ایشان تکرار مىشد. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۱۱- خودبزرگ بینی: خصلتهاى شخصى ایشان نیز هرکدام در سلب صلاحیتهاى لازم براى یک رئیسجمهورى دولت اسلامى داراى نقش و تأثیر است. غرور وى که خود را اندیشه بزرگ قرن و کتاب خود را بزرگترین اثر تاریخ اسلام مىشناسد… مقامپرستىِ او که اطرافیان متملّق و چاپلوس را در دایره نزدیک به او نفوذ مىدهد. خودبزرگبینىِ او، که معتقد است پس از امام کسى از او مناسبتر براى رهبرى نیست و بسى خصلتهاى منفى دیگر در او عواملى هستند که از او آدمى فاقد صلاحیتهاى لازم براى احراز ریاست جمهور مسلمانان و ریاست یک کشور و جامعه اسلامى مىسازند. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۱۲- توهم محبوبیت: یکى هم ماجراى به نظر من فُکاهى نظرخواهى ایشان هست در مورد محبوبیت در بین مردم، که ایشان یک نظرخواهى کرده بودند که نتیجهاش این بود که آقاى بنىصدر – حالا شاید ارقام را من یک مقدارى اشتباه کنم چون یادم نیست درست، لکن نسبتها تقریباً همان اندازه هست- آقاى بنىصدر در میان مثلاً ۸۰ درصد مردم محبوبیت دارد، امام در میان پنجاه و مثلاً سه درصد مردم محبوبیت دارد و بقیه هم که جاى خود دارند. مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد رهبری درمقام استیضاح کننده ۱۳- استفاده از انواع روشهای تخریبی: جان کلام اینجاست که وقتی وجودت با استفاده از انواع روشهای تخریبی برای همین جمهوری به صورت آتشی بیعلاج درمیآید و او در مقام ریاست جمهوری بزرگترین مدعی جمهوری اسلامی و تحقیرکننده و بلندگوی مخالفان آن میشود، آیا باز هم حمایت از او به معنی حمایت از جمهوری اسلامی است؟ مواضع وعملکرد ۶ساله احمدی نژاد: بنا بر انچه که ملاحظه فرمودید با معیار ها و شاخص هایی که رهبری در رد کفایت سیاسی بنی صدر در سال ۱۳۶۰ ابراز داشته اند احمدی نژاد به درجه اولی به هیچ عنوان صلاحیت ادامه کار در مقام ریاست جمهوری را ندارند و همانطوری که مشاهده شد رویکرد ها و مواضع احمدی نژاد در طول ۶ساله گذشته هیچ ربطی به اسفندیار رحیم مشائی ویا به زعم اقایان گروه انحرافی ندارد. بنابرین اقتدارگریان بت پرست باید دست از سناریو سازی برای استمرار دولتی که عقیده ، نظر و رای مردم را زینتی تلقی کرده ودر نازل ترین سطح قرار داده است بر دارند وبدانند که رفتار های اموی و سفیانی دیگر نمی تواند راهگشای اینده کشور باشد وتنها را نجات کشور بازگشت به راه مردم یعنی همان مسیری که میرحسین موسوی وکروبی به خاطر نجات کشور پا به عرصه انتخابات نهادند وپس از نتایج کودتایی ان تا قبل از حبس ظالمانه اشان در اطلاعیه ها و بیانیه های خود اعلام مواضع و روشنگری نمودند وچه خوب است حاکمیت به جای تحویل سرزمین سوخته به عقل آید وصادقانه به اشتباهات خود اعتراف نماید البته در این صورت ممکن است ملت بزرگ ایران با چشم اغماض به آن ها نگاه کند.
(سایت کلمه-۱۷تیر۹۰) [ ] [ ] [ هانی و حسام ]
اين گرامي خاك پاكم اي وطن اي فداي خار خارت جان من زادگاه رادمردان جهان اي كعبه عشق و خانه شوق هر چيز كه هست در تو زيباست از خلیل الله خلیلی [ ] [ ] [ هانی و حسام ]
نگاهی اجمالی بر تحول فرهنگی انقلاب اسلامی. تحولی که کامل نشد نگاه به منافع کوتاه مدت فردی، فقدان تفکر و عقلانیت و غلبه احساس بر تصمیم ها و رفتارها، عدم روحیه جمع نگری و حاکمیت تفکر فردی و فردیت در حوزه منافع کوتاه مدت، قضا و قدرگرایی و جبرگرایی خرافی، درون گرایی ابهام آمیز، رازآلود و غیر متکی به معنویت و... شاخص ها و مؤلفه های نامطلوب هویت انسان امروز هستند که ویژگی های غالب دوران معاصر است. اگر اموزه اکثریت جامعه بررسی شوند، متوجه میشویم که هویت انسان ایرانی امروز نیز چنین ویژگی هایی دراد. این شاخص ها از پایان دوران صفویه تا قبل از انقلاب اسلامی وجود داشت. در این میان پدیده های به نام انقلاب اسلامی به دست این مردم شکل میگیرد. در اینجا باید دید که نگاه انقلاب اسلامی به این مقوله هویتی چه بوده و آیا اصلاً بنا داشته که در این هویت موجود تغییری ایجاد کند و اگر بنا بوده هویت جدید مطلوب چه بوده و چه سرنوشتی پیدا کرده است؟ برخی انقلاب اسلامی را صرفاً یک تحول سیاسی ارزیابی میکنند. اینها افرادی هستند که معتقدند انقلاب اسلامی در بهمن 57 به پیروزی رسید یعنی آن را تمام شده می دانند. در نظر این عده انقلاب اسلامی به معنای تغییر در نظام حاکم سیاسی ارزیابی میشود و دیگر غیر از این وظیفه و تکلیفی بر عهده انقلاب اسلامی مشاهده و تصور نمیشود. اما اگر به دیدگاه های امام خمینی و رهبران فکری انقلاب اسلامی قبل و بعد از انقلاب مراجعه کنیم، میبینیم تعبیری که امام خمینی (ره) با برخی از چهره های شاخص فکری انقلاب اسلامی مانند شهید بهشتی، شهید مطهری و... دارند این است که تغییر در نظام سیاسی نخستین مرحله انقلاب اسلامی است یعنی انقلاب اسلامی یک پروژه چند مرحله ای است که نخستین گام آن تغییر در نظام سیاسی است و گام مهم و اصلی آن باید تغییر در بافت فرهنگی، حوزه فرهنگ و هویت انسان ایرانی باشد. بر پا کردن تمدن دینی امام (ره) در سال 1358 تعبیری را خطاب به برخی از دیدارکنندگان داشتند و فرمودند: نگویید حکومت اسلامی! کشور ما هنوز اسلامی نشده است ما میخواهیم یک حکومت اسلامی و تمدن دینی بسازیم. در واقع ایشان آن چیزی که رخ داده بود (ساختار سیاسی قبل از انقلاب اسلامی) را صرفاً حذف یک گزینه مطلوب و هدف انقلاب اسلامی را بنا کردن یک حکومت اسلامی و پس از آن تمدن دینی شمرده بودند. یعنی به تعبیر امام قرار است یک تمدن سازی انجام شود و در همه عرصه های زندگی تحول عمیقی صورت بپذیرد. رویات بیان شده از مؤلفه های هویت انسان ایرانی امروزی نشان میدهد که این تحول مورد انتظار در عرصه فرهنگی رخ نداده است در حالیکه به تعبیر امام (ره) یکی از اصلی ترین اهداف انقلاب اسلامی ایجاد تحول عمیق در هویت و فرهنگ ایران و انسان ایرانی و سپس ارائه این هویت جدید به جهانیان بوده است. هر مکتبی که به دنبال نظریه پردازی سیاسی است و آن نظریه پردازی خود را به بنای یک نظام سیاسی جدید مبتنی بر یک مکتب معطوف میکند، طبیعتاً یکی از وظایف آن باید تعریف یک تنسان الگو از دیدگاه ان مکتب باشد. انقلاب اسلامی در مرحله اول با بهره گیری از همان مردمی که آن صفات فوق الذکر را داشتند، موفق شد تعریفی از هویت و انسان جدید ارائه کند. این مسئله توانست در بخشی از مردم مقبولیت و پذیرش پیدا کند یعنی نخستین گام قبل از پیروزی انقلاب اسلامی این بود که آن انسان تراز انقلاب اسلامی با استفاده از الگوها و اسطوره های مذهبی تعریف و ارائه شود. از آنجایی که در دیدگاه شیعه حداقل دو چهره کاملا اسطوره ای وجود دارد که تبدیل به اسطوره ای فراگیر شده اند، یعینی امیرالمؤمنین (ع) و امام حسین (ع) ذهن انسان یرانی هم آنها را باور کرده است. دقیقاً انسان تراز ازین نقطه شروع میشود. وقتی حرکت انقلاب میخواهد شکل بگیرد، ویژگی های هویتی موجود به هیچ عنوان موجب شکی گیری انقلاب نخواهد شد، یعنی انقلاب اسلامی نیازمند افرادی است که از خود و خویشتن و منافع کوتاه مدت خود برای تضمین منافع بلند مدت برای جامعه باید بگذرند. اگر انسانی دچار فردیت باشد طبیعتاً چنین حادثه ای اصلا محقق نمیشود. به همین خاطر است که امام (ره) در قدم اول از باورهای ذهنی بهره میگیرند و انسان تراز انقلاب اسلامی را در آن قالب معرفی میکنند، هر چند که رسیدن به آن تراز غیر ممکن باشد اما از آن طرف این مفهوم حداقل برای مرد مطرح میشود. امام (ره) اشاره به شخص خاصی هم نمیکنند و دنبال قهرمان سازی از وضع موجود نیستند. به خاطر اینکه کسی در وضع موجود توانایی قهرمان شدن را ندارد و عموما مردم دچار صفت های هویتی منفی و نامطلوب هستند اما معرفی این اسطوره ها باعث میشود تا بخشی از جامعه کششی به سمت اسطوره ها پیدا کنند و سعی کند آن ویژگی ها را در خود ایجاد کند. ویژگی هایی مثل ایثار، تقدم منافع درازمدت جامعه بر مناقع کوتاه مدت فردی، عقلانیت متکی به دین و.... بروز میکند و در پس این فضاست که ما شاهد هستیم به تدریج حرکت انقلاب اسلامی از سال 42 تا 57 در حدور 15 سال شکل میگیرد. نیز به این خاطر است که امام از ابتدا معرفی میکند که ما میخواهیم یک بنای تمدنی جدید را بگذاریم و باز به همین دلیل تحول را نه در نظام سیاسی بلکه در وضع فرهنگی و اذهان جامعه جستجو میکنند. تحول در ذهن و فکر امام با هرگونه حرکت مسلحانه برای سرنگونی حکومت پهلوی مخالف بودند. تنها موردی که ایشان به حرکت مسلحانه دعوت میکنند بهمن سال 57 است و آن هم صرفا با عنوان دفاع از همافران نیروی هوایی که در پادگان محل استقرار خود توسط گارد مورد تهاجم قرار گرفته بودند؛ یعنی ایشان مردم را دعوت میکند که از برادران خود در نیروی هوایی دفاع کنند، چون هدف امام صرفا براندازی حکوت پهلوی نیست. ایشان میخواهند حکومت دینی و تمدن دینی بسازند و به همین خاطر تحول باید در ذهن و فکر انسان ایرانی ایجاد شود. از همین رو؛ تنها انقلابی که در قرن بیستم اتفاق می افتد و ابزارهای آن یعنی کتاب، اعلامیه، شعار، نوارهای سخنرانی، جلسات سخنرانی و... کاملا فرهنگی است انقلاب اسلامی است. کانون های انقلابی جلسات سخنرانی هستند و وقتی نیروهای امنیتی به سراغ مبارزه می آیند به دنبال کشف سلاح نیستند به دنبال کشف کتاب، اعلامیه، نوار و... هستند و کالاهای ممنوعه هم کتاب ولایت فقیه امام یا کتاب های دکتر شریعتی و... است که میتواند این تحول فرهنگی را ساماندهی و رهبری کند. در فرایند پیروزی مرحله اول انقلاب اسلامی که مرحله سیاسی دگرگونی درنظام سیاسی بود، انقلاب به دنبال آن بود که مؤلفه های هویتی را عرضه و جایگین مؤلفه های هویتی انسان ایرانی که مؤلفه های منفی بودند کند. بر این اساس بود که نسلی تربیت شد که کم و بیش این مؤلفه های هویتی انسان تراز انقلاب اسلامی را داراست اما هنوز به اکثریت نرسیده یعنی قالب جامعه چنین فضایی را ندارند. انسان هایی که با این مؤلفه های هویتی جدید که کاملا برخاسته از مبانی فکری و اعتقادی تشیع بوده به نوعی پرورش پیدا میکنند، هر چند که در این عرصه عمیق نیستند اما نشان دادند که با انسانهایی که تا آن روز وجود داشتند در نگرش ها، ارزش ها ، هنجارها، نرم های اخلاقی و جهت گیری هایشان در زندگی شخصی خود به شدت ساده زیست است، حتی برای خود منافع شخصی تعریف و تصور نمیکند و خود را وقف تفکرات و اعتقادات خود کرده است و اصلا قضا و قدرگرا و جبرگرا نیست و اتفاقا به این نکته باور دارد که میتواند منشأ تغییر باشد و برای خود قدرت نامحدود میشناسد و قصد متحول کردن نه تنها کشور خود بلکه جهان را دارد و هر موقع به مانعی برخورد میکند به دنبال کنار گذاشتن آن مانع و حتی تبدیل آن به فرصت است یعنی عقلانیت جدیدی برای خود ایجاد کرده است. شکاف هویتی در مقطع پیروزی انقلاب اسلامی و سالهای اول انقلاب با دو نوع انسان در ایران رو به رو هستیم و این دو نوع انسان، فاصله و شکافی را ایجاد میکنند به طوری که اکثریت جامعه تحت تأثیر این انسانهای جدید قرار میگیرند و آن ارزش های هویتی انسان انقلاب اسلامی به صورت احساسی در جامعه تکثیر میشود؛ یعنی آن عده معدودی که این ارزش ها را درون خود نهادینه کردند و هویت تازه ای ساختند چنان از لحاظ فرهنگی قدرتمند هستند که بقیه را تحت تأثیر قرار میدهند. تحولات عمیق و اصلی انقلاب اسلامی را همین عده ایجاد کردند. این عده را میتوان در زندگی شهدا دید، افرادی که با وجود جوانی، توانمندی نامحدودی داشتند، مسئولیتهای بسایر سنگینی را میپذیرند و از عهده آن هم بر می ایند و خودباوری دارند. انسان تراز جدیدی در پرتو آموزش های قبل از انقلاب اسلامی ساخته شد که کلا هویت آن با انسان موجود فرق میکند و به همین خاطر ابتدای انقلاب مشاهده شد که عملا یک شکاف نسلی وجود دارد یعنی نسل جوانی که در پرتو انقلاب هویت های تازه را برای خود ترسیم کرده بودند به صورتی متفاوت زندگی میکردند که نسل قبل قادر به درک این فضا نبودند، اما جریان جدید از لحاظ فرهنگی به قدری جاذبه داشت و قدرتمند بود که توانست اثری از خود در کل جامعه به خصوص نسل جوان ایجاد کند اما نسلی که جذب شده بود مثل نسل اصلی و محوری، خودش برای بدست آوردن این مؤلفه های هویتی تلاشی نکرده بود. با دیدن الگوی جذب شده بود اما نوع این جذب شدن هم احساسی بود و به همین خاطر شاهد هستیم که از سال 60 به بعد یک باره مدل جدید هویتی در جامعه فراگیر میشود. سید حسین امامی [ ] [ ] [ هانی و حسام ]
همانا ستون دین نماز است به راستی چرا رسول خدا این چنین سفارش مؤکدی بر اهمیت نمازی دارد طوریکه گمان بردم اگر این ستون را بردارند آنچه از دین میماند آورای است که بر سرمان فرو میریزد! آیا این چنین است؟ آری! به حقیقت یافتم! به حق دریافتم که رسول خدا راست گفت؛ خدا گواه است نماز را ستونی محکم برای دین خود دیدم، ستونیکه اگر نباشد دین و عقیده راستینی برقرار نمیگردد. اما چرا؟! این نماز چه دارد که این مقدار مهم و واجب است؟؟ آیا نماز مانند آنچه برخی میگویند فقط یک تکلیف است که خدا بر دوش مؤمن گذارده و خواسته دیکته وار روزی سه مرتبه و با هربار تغییر در وضع آسمان و زمین به جا آورد؟؟!! آیا یک خواهش از طرف خداست که اگر انجام دهیم به او احترام گذاشتیم و اگر ترک کنیم به او گستاخی کردیم؟؟!! من اینطور فکر نمیکنم! نماز موهبتی است و حقیقتی است که انسان را به اوج خودش میبرد، واقعیتی است از معنا و ستونی است محکم بر عقاید راستین انسانی. عملی است که در آن تمام اعتقاد به توحید و نبوت متجلی میشود. خضوعی است برای خدا و لگامی است بر کبر و تکبر. خود نشان اعتقاد به خدای یکتاست و سپاسش نشان از اعتقاد به توکل و فر ایزدی. مسئولیتی است برای خود و از خود. سجده ای که سراسر خضوع است و قیامی که سراسر توکل؛ اینها همه در نماز جمع شده اند. نمازی که اگر نباشد رفته رفته صحنه ذهن و دل به سیاهی میرود، انسان اگر خود را از سپاس برای نعمت وجود بی نیاز بیند احساس و مسئولیت پذیری را از یاد میبرد، و فقط خوی درندگی است که او را به حراست از خود وا میدارد، نماز اگر ترک شود لگام زده بر غرایز و تجاوزگری انسان گسیخته میشود و درنده ای به جان خود می اندازد که درونش را از نفرت و کینه به دیگران پر میکند؛ این نتیجه ای بود که خود من بعنوان جوان دیدم حرفی نیست که به من تحمیل شده باشد. در بی توجهی و بی انگاری نماز چیزی جز ستمگری و نتیجه ای جز کوته فکری و بی هدفی ندیدم؛ و جز اینکه آهسته آهسته به سمت دام های خطرناک و روش شیطانی برده شوم، دامی که اگرنماز نباشد برایت میشود زیبایی و روشی که اگر نماز نباشد برایت میشود دریات و اندیشه! انسان فراموشکار است، از یاد میبرد که در هنگام ضعف چه هست و از یاد میبرد خودش را و از یاد میبرد آینده اش را و از یاد میبرد اخلاق را. مسئولیت پذیری و شرافت را فراموش میکند. این خوی حیوان است که برای رسیدن به طعمه شکار به هر سو بدود و هر گاه خواست بدرد و هرگاه خواست بکشد؛ فقط سیر باشد و شب را روز و روز را شب کند. ارزش انسان انسانیت است و انسانیت عشق است و عشق، نور. نوری که با نماز شعله اش فروزان است و گرمایش دلپذیرتر. خب خیلی از نوجوان ها با تعارض در ایمان به دین و عمل مواجه میشن و گاهاً مذهب گریز... این حق هر کسیه تا خودش ارزش دین رو درک کنه و حیوانیت رو بشناسه و انسانیت رو ایضاً. بزرگان و ائمه ما از ابتدا این مهم را مورد تأکید قرار میدادند: امام علی بن ابی طالب: خدا را! خدا را! درباره نماز چرا که ستون دین شماست؛ خد را! خدا را! درباره خانه خدایتان، تا هستید آن را خالی مگذارید، زیرا اگر کعبه خلوت شود، مهلت داده نمیشوید. نهج البلاغه - نامه۴۷ رسول خدا (درود خدا بر او) : هر کس نمازش او را از کار زشت و ناپسند بازندارد، جز بر دوری او از خدا افزوده نشود. امام محمد بن علی (الباقر): نماز تثبیت کننده اخلاص و دور کننده کبر است. عنکبوت-۴۵: إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ به راستی نماز از هر کار ناشایستی باز میدارد [ ] [ ] [ هانی و حسام ]
[ ] [ ] [ هانی و حسام ]
رفتیم و رفتیم.. در وادی گناه رفتیم.. خود را به کوچه علی چپ زدیم و رفتیم.. کجا رفتیم؟؟ در میان قهقه های شیطانی به ظلال رفتیم و عدم.. چه دیدیم؟؟ جز جور و ستم.. چه دیدیم؟؟ جز رنج و بلا.. آیا من آمدم تا غرق لذات حیوانی شوم؟؟ این سوالی بود که در گوشم میپیچید و میدیدم که جور گناه برایم شده مثل آب خوردن.. انگار آزار دیگران برایم زیبا بود و انگار کینه آتشین از این و آن بود مردی و شخصیت!! انگار دروغ زرنگی بود و انگار فریب فراست!! آه... ای خدای مهربان چه زیبا گفتی ((إن الشیطان لکم عدو مبین)) خدایا سپاس! سپاس که نماز را دادی سپاس که ذکرت را دادی تا از عدم مرا برهاند... سپاس از این عشق پر فروزت خدایا جز تو چه کسی صدای مرا میشنید وقتی غرق نادانی بودم؟؟ جز تو چه کسی پر و بال محبت برایم گشود هنگامه بی کسی؟؟ جز تو چه کسی به راهم آورد هنگامه انحراف و جز تو چه کسی آبرویم خرید هنگامه رسوایی؟؟ تویی که سراسر زیبایی و نور بودی ومن تو را به هوس فروختم.. آنقدر ناتوانم که هزینه گناهم را توان خریدن ندارم و اینجاست که میفهمم چقدر انسان در برابرت کوچک است! خدایا از درماندگی بیزار بودم و از حقارت فرار.. اما تازه فهمیدم حقارت برای تو و حقارت برای دین تو بسی از حقارت برای خلقت بهتر است و چه شیرین است حقارت برای کسی که عشقش به او پایانی ندارد.. [ ] [ ] [ هانی و حسام ]
|
||
